In 2020 ben ik begonnen om te proberen wat meer projectmatig te werken. Als onderwerp kwam ik vrij toevallig uit bij Spreeuwen. Aan het begin van het jaar heb je op een aantal plaatsen in Nederland grote zwermen Spreeuwen, die voor de nachtrust elkaar opzoeken en de meest mooie patronen vormen in de lucht. 

 

Daar ik in die tijd van het jaar veel in Lunteren was en vaak tegen de avond naar huis reed, ben ik een aantal keren langs Geldermalsen gereden. Daar viel het fenomeen goed te zien en te fotograferen. Persoonlijk vind ik het zo indrukwekkend, dat ik soms vergeet te fotograferen. Met een korte video, gemaakt met mijn iPhone, krijg je er een beeld van.

 

Het betoverende gevoel dat zo'n Spreeuwenzwerm geeft, wilde ik vast leggen. Daarbij gefascineerd door de volledig op elkaar afgestemde beweging en de massaliteit. Uiteraard begon ik met het vastleggen van de vormen. Leuk, maar het haalde het niet bij bewegend beeld. Die beweging en dynamiek wilde ik vangen. Tijd om te experimenteren met verschillende creatieve technieken. Zoals gedaan met bijgaande foto met meervoudige belichting. Het was die dag slecht weer. Aan het einde van de dag brak de zon een beetje door. Er vormde zich een mooie band in de lucht. Dat was de basis voor de foto. Deze foto heeft bij de Groene Camera 2020 een eervolle vermelding gekregen in de categorie Vogels.

Later in het seizoen ben ik naar Friesland geweest, om daar een vervolg te geven aan het project. Vervolgens werd het lastiger. De Spreeuwen trokken naar hun broedgebied en grote groepen lieten zich nauwelijks zien. In april was ik in de Amsterdamse Waterleidingduinen en zat te wachten op de jonge vosjes. Op de achtergrond hoorde ik Spreeuwen en ik besloot te gaan kijken. De andere wachtenden keken verbaasd toe. Maar voor mij gingen de Spreeuwen voor.

 

Het lukte me toen niet om bijzondere foto's te maken. Het was wel het moment waarop ik meer en meer ging nadenken over hoe ik een vervolg kon geven aan het project. Toen mijn foto van een Krakeend de maandwedstrijd won op Birdpix, besloot ik dan ook om als opdracht voor de volgende maand mee te geven het maken van een aansprekende Spreeuwenfoto. Uiteraard deed ik zelf ook mee. Bij de Oostvaardersplassen maakte ik een Spreeuwenfoto, die door een deel werd gewaardeerd en door een deel juist niet.

De volgende plek, ontdekte ik na het zien van een foto van Hugo Weenen op internet. Bij Eemnes sliepen in augustus grote aantallen Spreeuwen in het riet. Helaas kwamen ze in kleine groepen tijdens de zonsondergang en doken direct in het riet. Nu bleken de ochtenden veel vruchtbaarder. Ze stegen vaak redelijk massaal op. Na vele ochtenden met minder mooi licht had ik één ochtend het geluk van een mooie zonsopgang. Met het bijstaande beeld als resultaat.

 

Onlangs zag ik een bewerking van een Spreeuwen foto van Ed Michels, die mij zeer aansprak. Hij had de foto omgezet naar een negatief en daarmee een aansprekend afbeelding gemaakt. Uiteraard kon ik het niet laten, ook in mijn Spreeuwen foto's een geschikte foto te zoeken. Een voorbeeld daarvan staat hieronder in de carroussel.

 

De komende tijd hoop ik door te kunnen gaan met het fotograferen van Spreeuwen. Daarbij heb ik beelden in mijn hoofd als Spreeuwen in de stad, Spreeuwen en verkeer, reflectie in water, reflectie in een gebouw, Spreeuwen op een slaapplek met sterrenhemel of maan, Spreeuwen en sneeuw, Spreeuwen in de mist en ingeflitste Spreeuwen.

 

De tijd zal leren of dat bijzonder beelden gaat opleveren. Wil je het volgen, kijk dan af en toe op deze pagina of bij de recente foto's.